27 Mayıs 2011 Cuma

Reo-Coker, bir rüya..

Aston Villa'nın 4 yıl önce West Ham'dan 12.5 milyon avroya aldığı 27 yaşındaki orta saha oyuncusu Nigel Reo-Coker, sözleşmesinin bitimini müteakip kulübünden ayrıldı. Peşinde 10'dan fazla takım olduğuna adım gibi eminim ama olayın bizi ilgilendiren tarafı, İngiliz basınına göre söz konusu takımlar arasında Fenerbahçe'nin de olduğu iddiası..

Reo-Coker'ı West Ham'da genç bir yıldız adayıyken de tanıyordum ama Aston Villa'ya geçtiğinden beri özellikle takip ettiğim bir isim. Asıl mevkii orta sahanın ortası olan Sierra Leone asıllı oyuncu, geçen sezonlarda dörtlü savunmanın sağında 20'den maça çıkmıştı Birmingham ekibiyle. İnanılmaz bir oyun görüşü, çok isabetli paslar ve bitmek bilmeyen bir enerji ile modern futboldaki ikili orta sahanın ideal isimlerinden biri.

Lassana Diarra'nın neredeyse kopyası olan bu çok kıymetli oyuncu, an itibarıyla bonservisi elinde ve kendisine kulüp arıyor. Fenerbahçe'nin, yerli transferlere bunca para harcadığı bir ortamda, orta saha için bu kadar kusursuz bir hamleyi bedavaya yapma şansını değerlendirip değerlendirmeyeceğini bilmiyorum ama bu özelliklerde ve kalitede olan bir ön liberoyu 10 milyondan aşağısına almak gerçekten de çok zor. Kaldı ki, para verseniz bile daha iyisini bulmak da kolay değil. Aslında gönlümden, parası neyse verip Gökhan İnler'in alınması geçiyor ama Reo-Coker, kendi mevkii için çok az eksiği bulunan, 10 üzerinden 8'lik bir oyuncu. Fenerbahçe'nin, aynı seviyede birine 10-15 milyon vereceğine Reo-Coker'ı almasını tercih ederim ve dilerim. Daha iyisi alınacaksa ne âlâ..

Nigel Reo-Coker
14.05.1984
1,75
Orta saha
Sağ ayak
2009/10'da 36 resmî maç, 1 asist

Orhan Şam, Pektemek...

Beşiktaş, forvetin her bölgesinde oynayabilen müthiş bir oyuncu aldı. Mustafa Pektemek belki de piyasaya ilk çıktığından beri kişisel radarımda olan bir oyuncu. Pek az futbolcuda bulunan oyun zekâsı konusunda ve teknik olarak üstün bir isim. Özgüveni de yüksek ve yaşının artık 23 olması da bence bir avantaj. Fenerbahçe onun için istekliydi ama ısrarlı değildi. Zira Aykut'un da dediği gibi Alex'li bir sistemde çift forvet hayal. Görünüşe göre Niang as, Emenike de yedek olacağına göre Semih'e bile ihtiyaç sorgulanırken, bir de Pektemek'i bu paralarla almak inanılmaz bir lüks olurdu. Ha, iki Afrikalı oyuncu sezon ortası Afrika Kupası'na gidecekler ama onun için yönetimin düşündüğü bir şey herhalde vardır. Sırf o 1 ayda oynasın diye bir Türk forveti kadroda tutup çürütmek insafsızlık olur. Sezon boyunca ya Niang, ya Emenike oynayacak; bunların ikisinin birden olmadığı bir durum da (Afrika Kupası hariç) kolay kolay gerçekleşmez. Dolayısıyla Fener bu ikisinden birini kupaya göndermemenin bir yolunu bulmalı, o oyuncuyu yedekleyecek isim için de yaşlı ve para ödenmeyen tecrübeli bir isme yönelmeli. Deniz Barış falan gibi 20 maç da oynamasa ses etmeyen, görev verildiğinde de çatır çatır görevini yerine getiren... Kim olabilir? Bilmiyorum; aklıma gelirse yorumda yazarım. Sizin aklınıza gelirse siz yazın.

Orhan Şam ise savunmanın hem sağında hem ortasında oynayabilen joker bir oyuncu. Kanat savunmasını bildiği için sola bile koysanız orada da görev yapabilir bence. Gökhan'ın yedeği olmadığı için onun yokluğunda çok çeken Fener adına iyi bir transfer ama 3.5 milyon avro inanılmaz fazla bir bedel. Orhan bu kadar etmez ama işte, yabancı kısıtlaması olduğu için böyle oyuncular bu paralarla transfer yapabiliyor bu ülkede. Yine de genç ama deneyimli, savaşçı bir oyuncu olduğu için parasına bakmayalım, o paranın karşılığını vermesini dileyelim.

Bir de şu açıdan bakıyorum: Güiza örneğindeki gibi 17 milyon avrolar yurt dışına gideceğine bırakalım da G.Birliği'ne, Karabük'e gitsin. Onlar da bu paraları akıllı harcasın; hem yeni Pektemek'ler, Şam'lar yetiştirsin hem de yeni Emenike'ler bulsun.. Tabii bu sadece bir temenni...

25 Mayıs 2011 Çarşamba

Emenike, Sezer, Selçuk..

Fenerbahçe, ben başta olmak üzere pek çoklarının beklentisini boşa çıkardı ve Selçuk İnan'ı G.Saray'ın almasına müsaade etti. G.Saray, Fatih Terim'in harcadığı çılgın paralarla kulübü batağa sürüklediği 2002/3 dönemini fazlasıyla hatırlatıyor. Yıllık 3.5 milyondan toplam 17.5 milyon avro vereceklermiş Selçuk'a, hayrını görsünler. Tüm samimiyetimle inanıyorum ki, takımın menajeri ve hocası olan Aykut ile başkan Aziz Yıldırım çok isteseydi alırlardı bu oyuncuyu ama almadıklarına göre hem o kadar istekli davranmadılar hem de muhtemelen planlar dâhilinde alternatifi hazırdır. Sezon ortasında adı geçen oyunculardan Pazienza, Pizarro, Lass gibi oyuncuların hepsi Fenerbahçe için inanılmaz katkılar verir. 32 yaşındaki Pizarro mesela, Aykut'un tarif ettiği "kaliteli pas"ın tüm dünyadaki elit isimlerinden biri. Ayrıca müthiş bir presçi. Lass ise hem bu özellikleri haiz hem de genç. Her durumda takımın kalbi olan o mevki için Aykut'un futbol aklına güveniyor ve inanıyorum.

Sezer Öztürk ise ülkenin en iyi futbolcularından biri. Gerçi Özer için de böyle diyorduk ama sakatlıklardan bir türlü kurtulamadı ve 2 yılda takıma hiçbir şey vermedi. Ama Sezer fazla sakatlanmayan, lider özellikli, inisiyatif alan, iki ayağıyla da topa vuran, oyun zekâsı yüksek müthiş bir oyuncu. Eksikleri ise pres gücünün yüksek olmaması ve aslen Alex'in mevkiinde oynaması. Gerçi sol açıkta da Trabzon maçında resmen döktürmüştü ama Alex'in olduğu bir takımda sol açığın Tuncay gibi biri olması gerekir. Sezer orası için yumuşak kalır.

Öte yandan Karabük'ün genç golcüsü Emenike de 9 milyon avro bonservis ile Fenerbahçe kadrosuna katıldı. 24 yaşındaki bu canavar, Fenerbahçe'ye uzun yıllar hizmet verebilecek ve mücadelesiyle taraftarın sevgilisi olacak bir isim. Bonservis parası yüksek gibi görünebilir ama kendisinin 1 milyon civarı alacağını düşününce o kadar da çok değil aslında. Ayrıca Avrupa'da bu performansta ve yaştaki oyunculara daha fazlası veriliyor. Niang'ın ilk geldiği güne göre oldukça gerileyen fizik gücü, Alex'in mücadelesizliği ile birleşince bence takımın yediği gollerin en büyük nedeni o bölgedeki yumuşaklık oldu sezon boyunca. Emenike bu açıdan bakıldığında çok önemli bir isim. Fenerbahçe'de çok başarılı olacağını, her sezon en az 15 gol atacağını ve savunmaya olan katkısıyla büyük bir boşluğu dolduracğını düşünüyorum.

Michael Chapman - Fully Qualified Survivor (1970)


1941 doğumlu İngiliz folk-rock şarkıcısı Michael Chapman, "Rainmaker" isimli debut çalışmasının topladığı harikulade övgüler üzerine hemen ertesi yıl bu güzide albümü kotarmış ve ne kadar yetenekli bir halk ozanı olduğunu herkese kanıtlamıştı. İlkinden daha kalifiye melodilere ve daha vurucu şarkı sözlerine sahip olan albüm, açılıştaki "Aviator"un taşıdığı (benzeri zor bulunur) ruh hâlini 46 dakika boyunca muhafaza ediyor ve dinleyicisini tam anlamıyla içine alarak adeta yağ gibi akıyor. "Postcards of Scarborough" ise sadece albümün kendisinin değil, müzik tarihinin de köşetaşlarından biri diyebileceğimiz, olağanüstü bir şarkı. 70 yaşında hâlâ albüm yapmaya devam eden Chapman'ın kişisel zirvesi olduğu su götürmeyen albüm, 2011 yılında yeniden yayımlandı ve tazeliğinden hiçbir şey yitirmediğini cümle âleme gösterdi. 10/10

24 Mayıs 2011 Salı

Best albums of 1991 (#1)


1. Nirvana - Nevermind (10)

Not: Albümleri indirmek için her birinin üzerine tıklayınız. Ölmüş link varsa, yorum kısmında bildiriniz. P.M. Dawn'un albümü "r" şeklinde tuhaf bir uzantıyla iniyor. Onu "rar" diye değiştirip onayladıktan sonra paketten çıkarınız.

22 Mayıs 2011 Pazar

Anlamı büyük...

1982-83 sezonunda 5 yaşındaydım, G.Saray ile ilk yarı 1-4'ten 4-4 berabere kaldığımız maçı bir taraftar olarak seyrettiğimi hatırlıyorum, âbimle beraber.. O zamandan beri (o sezon da dâhil olmak üzere) gördüğüm dokuzuncu şampiyonluk bu.. Ama rahatlıkla söyleyebilirim ki, içlerinde en anlamlısı.. Yazıyı uzatmayacağım zira duygularımı kelimelerle ifade etmem olanaksız. Benim bile olanaksız, gerisini hesap ediniz :)

İçlerindeki derin Fenerbahçe kompleksinden doğan ve yıllar geçtikçe daha da kuvvetlenen nefreti, önceleri Ali Şen'e, şimdilerde Aziz Yıldırım'a bağlayan ama neresinden bakarsak bakalım tek kelimeyle "acınacak" durumda olan o meşhur "dörtte üç"e ne diyelim şimdi? Gün onların, gece onların.. Doyasıya yaşasınlar bu acıyı.. Geçenlerde bir Fransız dergisi "böyle giderse 10 yıl sonra Şampiyonlar Ligi'ni her yıl Fenerbahçe kazanacak" demişti. Her ne kadar aşırı optimist ve abartılı bir yorum olsa da, en küçük kısmı bile doğruluk payı içerse o "dörtte üç"ün daha çok çekecekleri var bizden..

Tüm renkdaşlarımı cân-ı gönülden kutluyor ve kucaklıyorum. Başkandan hocasına, futbolcudan malzemecisine kadar bütün emeği geçenlere de sonsuz şükranlarımı sunuyorum. Bu yaşta yeniden içimde şu kıvılcımı uyandırdıkları için...

EN BÜYÜK FENERBAHÇE!!!

21 Mayıs 2011 Cumartesi

Cevdet Çapar

Fenerbahçe, 1989 yazında Hasan Vezir'in G.Saray'a gitmesinden sonra Aykut'un yanına pivot özellikleri olan, uzun boylu bir forvet transfer etmek istiyordu. Bir önceki yıl tarihî bir başarıya imza atarak 103 golle şampiyon olunmuş ve Şampiyon Kulüpler Kupası'nda ön eleme oynama hakkı elde edilmişti. Uzun aramalardan sonra, Yunanistan'ın Iraklis takımından büyük umutlarla Danimarkalı Nielsen alındı. Geldiği sezon Yunan takımında sadece 14 maç oynayıp 1 gol atan yakışıklı oyuncu, önceki iki sezonda ise AEK'da 40 maçta 26 gol atmıştı. Muhtemelen bu yüzden transfer edilmiştir ama Fenerbahçe'de bekleneni bir türlü veremedi, koca sezonda hepi-topu 5 gol attı. Boluspor'u Kadıköy'de 2-0 yendiğimiz maçta gollerin ikisini de o atmıştı ki, bir tanesi ceza sahası içinde kazanılan çiftvuruştan klas bir plaseyle gelmişti.

Neyse, Nielsen beklentileri karşılayamayınca sezon ortasında Karşıyaka takımından 25 yaşında, 1.87 boyundaki Cevdet transfer edildi. Bir alttaki postta yer alan Sarıyer maçında sonradan oyuna girdiğini görebileceğimiz oyuncu, Kadıköy'deki 2-2 biten Bursa maçında kalecinin üzerinden bir kafa vuruşuyla ilk golünü atmıştı. Sezon boyunca (10 maçta) kaydettiği 3 sayının en hatırlananı ise, 3-1 biten Adana Demirspor maçında 4 kişiyi çalımlayarak attığı enfes goldü. O golü, aşağıdaki videoda 9:00'dan itibaren görebilirsiniz. Zlatan Ibrahimovic'in Ajax formasıyla attığı o meşhur gole benziyor :)



Cevdet ile ilgili (ki ben kendisini çok severdim, niye gönderildi sezon sonunda, onu da anlamıyorum) ilginç bir ayrıntı ise vakti zamanında bir gazetenin verdiği poster ve onunla yaptığı röportaj. O röportajda yer alan sorulardan bazıları ve genç santrforun verdiği cevaplar şöyle:


Hangi ayakla oynuyorsun: Her ikisiyle de
Eğitimin: Lise
Bildiğin yabancı dil: İngilizce
Karakterin: Sakin, sessiz
En iyi huyun: Dürüst olmak
En kötü huyun: Bence kötü huyum yok ( :))
Hobilerin: Seyahat etmek, müzik dinlemek
Sporda en büyük hedefin: Fenerbahçe'de şampiyonluk görmek
Kaç kez millî oldun: 2
En iyi oynadığın maç: Karşıyaka - Trabzon 4-3
En büyük başarın: İzmirspor ile 2. lig gol krallığı
Oyuncu olarak en büyük özelliğin: Soğukkanlı olmak
Futbolcu olmasaydın ne yapardın: Turizm işletmeciliği
Günün en sevdiğin saati: Akşam üzeri
Haftanın en sevdiğin günü: Çarşamba (ne alâka?)
En sevdiğin mevsim: Yaz
En sevdiğin ay: Aralık
En sevdiğin sayı: 11
En sevdiğin hayvan: Tavşan
En sevdiğin renk: Siyah, yeşil
Tatilini nerede yapmayı seversin: Bodrum, Kuşadası (Bazı şeyler hiç değişmiyor)
Futbol dışında sevdiğin sporlar: Voleybol, atletizm
En sevdiğin şehir: İzmir (Bazı şeyler ebediyen değişmeyecek)
En sevdiğin yabancı şehir: Frankfurt
En sevdiğin yabancı ülke: İngiltere
En sevdiğin yemek: Kuru fasulye
Hangi müzik türünden hoşlanırsın: Slow
En sevdiğin yazar: Dostoyevski (?!)
Okuduğun gazeteler: Hepsi
Okuduğun dergiler: Nokta, Playmen (dürüst cevap)
En beğendiğin yerli-yabancı şarkıcılar: Sezen Aksu, Julio Iglesias
En beğendiğin yerli-yabancı artistler: Tarık Akan, Robert de Niro
En son seyrettiğin film: Vahşet
En beğendiğin yabancı futbolcu: Van Basten
En beğendiğin yerli futbolcu: Cüneyt (helal len)
Dünyada en beğendiğin sporcu: Katerina Witt (vaay)
Türkiye dışında tuttuğun takım: Real Madrid
Sevdiğin giyim tarzı: Spor
Televizyonda sevdiğin dizi: Zenginler de Ağlar (vay anasını, ne günlerdi ya..)
En büyük hayalin nedir: Evlenip yuva kurmak (olaya bak, Anadolu'dan İstanbul'a gelmiş topçu söylüyor bunu)

Nasıl bir etki bırakır?
Galibiyet: Normal bir şey
Mağlubiyet: Üzüntü
Yalnızlık: Benim için iyi bir şey
Sakatlık: Futbolcu için en kötü şey
Eleştirilmek: Normal
Alkış-övgü: Çok güzel şeyler
Para: Her şey değil
Yaşlanmak: Doğal bir şey

Verdiği bir takım cevaplarla ne kadar aklı başında ve efendi bir adam olduğunu gösteren, Demispor'a attığı unutulmaz golle kendisini hep hatırlayacağımız, an itibarıyla hocalık yapan Cevdet Çapar'a hürmetlerimizi sunuyoruz buradan. Şampiyonluk maçı öncesi nostalji turumuzu da böylece tamamlıyoruz :)

20 Mayıs 2011 Cuma

Gözyaşlarıyla izleyelim...

Fenerbahçe'nin son 25 yılının en unutulmaz maçlarından biri bu.. Bugünün (Fenerli olmayan) bebeleri diyebilir ki "ulan hepi-topu Sarıyer'i yenmişsiniz, neresi unutulmaz?" Birincisi, o zamanın Sarıyer'i bugünlerin Bursaspor'una, hatta Trabzon'una denk gelen inanılmaz bir takımdı. Feridun, Esat, Cengiz, Osman, Sercan, daha sonraları Mecnun, Erdi, Müller gibi oyuncularla Fenerbahçe başta olmak üzere üç büyüklerin belalısıydı. İkincisi ise, "ilk yarı avans verip ikinci yarı coşmak" şeklindeki Fenerbahçe klasiğinin başladığı yıllardı onlar. G.Saray'ı 3-0'dan 4-3, daha sonra ertesi yıl Başbakanlık'ta 2-0'dan 3-2 yenmiştik. Sarıyer'i de bu maçta 2-0'dan gelip 5-2 yenmek gerçekten de büyük bir olaydı. O Sarıyer ki, Fener'in galibiyeti kadar mağlubiyeti vardır o yıllarda. Şimdi ne haldeler, hey gidi günler..

Maçla ilgili inanılmaz önemli detaylar var. Birincisi, twitter'da yaptığı "seyrettiğim en iyi Fenerbahçe 11'i" kadrosuna Oğuz'u almayan sevgili Ahmet Ercanlar, Oğuz'un her şeyi başlatan ilk goldeki çalımlarını ve akıl almaz pasını mutlaka görmeli.. Kendisine selamlar ve sevgilerle bu golü armağan ediyorum :)

İkincisi, maçı anlatan İlker Yasin'in o yıllardaki eli-ayağı düzgün sunumu ve müthiş ses tonu.. O zaman ben 12 yaşındaydım ve maçların anlatımıyla kafayı bozmuştuk kardeşimle beraber. Üzerinden 22 yıl geçmiş, bugün bana sorsaydınız İlker Yasin'in o ilk golü anlatışını ve "başarılı hareketler, Oğuz'dan.." deyişini söyleyebilirdim size.. O kadar severdim maç anlatma olayını ve en çok da Doğan Yıldız'ın hastasıydım.. Onun "ve.. bilardo gibi bir hareket ve ardından Tanju.." deyişini de unutamam mesela Adana-G.Saray maçında.. Neyse..

Üçüncüsü Sercan Görgülü.. Rıdvan ile beraber açık alanların en etkili oyuncusu olan bu fırtına, Fener'in başına o kadar bela olmuştu ki, Fenerbahçe hep yaptığı gibi "şu adamı alalım da bize attığı gollerden kurtulalım" deyip 1.5 yıl sonra kendisini transfer etmişti. Ama TSYD'de G.Saray'a karşı Tanju'nun attığı ilk golü hazırlamak dışında iz bırakamadan gitti sarı-lacivert formadan..

Dördüncüsü, Türk futbol tarihinin şandel gol konusunda rakipsiz ismi olan (ve bu maçta da 1 gol, 3 asistle oynayan) Aykut'un muhteşem ilk golü.. Aykut o zamanlar o kadar çok atıyordu ki bunlardan, seyretmeye doyamıyorduk. Hatta 1992 yılında Kayseri deplasmanında sol köşe gönderine yakın bir yerden, ceza sahası yan çizgisinden bir golü var, bugün Messi atsa 2 sene konuşulur; o derece..

Beşincisi, canımız feda diyerek andığımız "büyük" Nezihi'nin, takımı öne geçiren üçüncü golden sonraki sevinci ve gözyaşları.. O yılları yaşayanlar seyrederken mutlaka kendileri de ağlar da, yaşı küçük kardeşlerimiz o formayı vaktiyle nasıl cengaverlerin giydiğini şu gol sevincine bakıp idrak etsin. Sadece bunu diyorum.

Neyse, Sivas deplasmanında Kocaman umutlarımızın sahibi olan efendilik timsali hocamızla ve (şu Sarıyer maçında, o meşhur 4-3 ve 3-2'lik G.Saray maçlarında, 2001'deki G.Antep maçında, bu seneki Buca maçında ortaya koyulan isyan ile gönüllerimizden asla atılamayacak bir köşeye oturan) büyük Fenerbahçe sporcularıyla şampiyonluğa giderken, taraftara küçük bir hediye olsun istedim bu video. YouTube'a ekleyen Canadian1892 kardeşimize teşekkürle...



Edit: Fener'in ikinci yarıdaki kadrosu o kadar çılgın ki, 1970 yılının Brezilyası gibi..

Can

Nejat - Müjdat - Nezihi - K.Şenol

Oğuz - B.Şenol

Şenol 3 - Aykut - Cevdet - Bilal

3 ölümcül transfer

Her sezon, transfer mevsimi geldiğinde taraftarlar arasında yapbozlar başlar, eksik mevkiler belirlenir ve ona göre adaylar seçilir. Bu sezon artık bitecek, şunun şurasında 2 gün kaldı ve Fenerbehçe yönetimi transfer işlerini bir kenara bırakıp tamamen şampiyonluğa odaklanmış durumda. Aslında bu konuda müthiş başarılılar zira aslında transferi bir kenara bıraktıkları falan yok. Bir yandan gizli gizli çalışmaları sürdürüyorlardır. Yaptıkları şey, söz konusu çalışmaların basına yansımasını, dolayısıyla takımı etkilemesini önlemek. Bunda hiçbir şekilde fire vermeden yıllardan beri istikrarlı bir görünüm arz ettiklerini rahatlıkla söyleyebiliriz. Ben de aylar var ki, Fener'in muhtemel transferleri için bir şeyler yazıp çizmiyorum çünkü bu yıl artık iyice namussuzlaşan rakiplere karşı kazanılacak olası zafer, herhangi bir şampiyonluktan çok daha fazlasını ifade ediyor bizim için. Şahsen ben de sezonun zaferle noktalanması dışında hiçbir şey düşünemiyorum ama etrafımda, internette, bloglarda vs. bu transfer konusu çok konuşulduğu için bir "ön kanaat" olarak bir-iki şey yazmak istedim.

Fenerbahçe'nin, şampiyon olması durumunda gelecek yıl direkt olarak Şampiyonlar Ligi'nde oynayacağı için kadro kalitesini nokta transferlerle mutlaka güçlendirmesi gerekiyor. Ama 5 oyuncu gönderip 7 oyuncu almakla takım yapılamayacağı için eksiklerin iyi tespit edilip yamaların doğru yapılması lâzım.

Şahsi görüşüm, her ne kadar ligin ikinci yarısında çok iyi oynasa ve üst düzey bir oyuncu olduğunu cümle âleme gösterse de Cristian'ın yerine mutlaka bir oyuncu alınması gerektiği yönündedir. Bunun için de başvurulabilecek en iyi isim Selçuk İnan. Ben zaten Selçuk'un Trabzon'da kalmayacağından kesin eminim. Yurt dışına da gideceğini hiç sanmıyorum çünkü burada kazanacağı paraların ancak yarısını görebilir orada. Yurt içinde ise üç büyüklerin üçünden de teklif almıştır ama bence Fenerbahçe'yi seçecek. Zira Fenerbahçe şu anda bir futbolcu için her anlamda en cazip kulüp durumunda. Teknik direktörü ülkenin en düzgün futbol adamı. Oyuncu grubu birbirini seven ve uzun yıllardır beraber oynayan oturmuş bir grup. Takım içinde resmen huzur var. Yönetim desen kulübü her geçen gün geliştiriyor ve maaşları hep gününde ödüyor. Üstelik bu yıl Şampiyonlar Ligi gerçeğini de göz önünde bulundurunca, Selçuk'un Fener'den başka bir kulübe gitmesi kendisinin de, menajerinin de yarım akıllı olduğunu gösterir. Aykut'un ve Alex'in en beğendiği oyunculardan biri olduğu da düşünülürse, ben bu transfere kesin gözüyle bakıyorum.

İkinci elzem bölge savunmanın sol göbeği. Burada Yobo'nun, Bilica'ya göre çok daha güven verse de asla 5 milyon avro verilip alınacak bir oyuncu olmadığını düşünüyorum. Yobo, ancak bonservisi elinde olursa alınacak bir oyuncu, ki Everton onu 5'ten aşağı bırakmayacaktır. Ayrıca Andre Santos'un geri dönemediği anlarda o kanadı hakkıyla dolduramadığını da pek çok kez gözlemledik. Dolayısıyla orada sol ayaklı, sol bek de oynama özelliği bulunan ama asıl mevkii sol stoper olan diri bir adam lâzım. Fenerbahçe, 31 yaşında olan ve kendine ne kadar iyi baktığı düşünülünce 3 yıl daha bu performansla oynamasını beklediğim Lugano'nun yanına genç bir yıldız bulmak zorunda. Bunun içinde Avrupa'dan aklıma gelen tek bir aday var, Ajax'lı Vertonghen. Biliyorum, peşinde bütün Premier League var, gerçek bir yıldız ve Türkiye'ye gelmesi çok zor ama Marsilya'nın kaptanını parayı basarak alabiliyorsan (ki hâlâ ağlıyorlar arkasından, "o olsa şampiyonduk" diyorlar) Vertonghen'i de yıllık 3.5 milyon maaşla buraya getirebilirsin. Muhtemelen bonservisi 15 milyon civarı olur, bu para bir stopere verilir mi? Bence bu oyuncuya verilir. 1987 doğumlu ve 3 yıl Şampiyonlar Ligi'nde oynasa değeri 20 milyonu rahatlıkla geçer. Stoper, sol bek ve sol ön libero oynayabilen, ayağına inanılmaz hâkim, topu oyuna çok iyi sokan muhteşem bir yıldız Vertonghen. Bence olmazsa olmaz bir transfer, satmasan bile 10 yıl gözün kapalı oynatırsın, birkaç yıl içinde takım kaptanı da olur. Ön liberoyu (Selçuk'u almak suretiyle) bedavaya getirirsen, oraya ayırdığın bütçeyi de ekleyerek bu paraya böyle bir oyuncuyu mutlaka almak lâzım. Artık 1-2 yıl oynayıp gidecek stoperler yerine uzun vadeli bakmak gerekiyor çünkü defans, en uzun süre bir arada oynayan oyuncuların başarılı olduğu bir mevki.

Üçüncü transfer ise sol açık. Burada sakatlıklardan bir türlü kurtulamayan Dia'nın bence satılması gerekiyor. Stoch ise her takımın kulübesinde bulunması gereken inanılmaz bir anahtar oyuncu. Ama Şampiyonlar Ligi'nde ilk 11 oynayacak kapasitede değil. Sıkışan maçları açmak için ondan daha iyi bir oyuncu da zor bulunacağı için mutlaka kadroda tutulması lâzım. Ama orası için sağda Topuz'un yaptığını yapacak, öncelikle Andre Santos'a yardımı hiç aksatmayan, köpek gibi koşan, hücumda Santos'la ikili varyasyonlar yapabilen, içeri kat ederek savunmanın dengesini bozabilen vs. bir adam ideal olur. Bunun karşılığı ise dünyada bir tane: Tuncay Şanlı. Biliyorum yaşı 30 olmak üzere, eski Tuncay değil vs. Ama kendisine ne kadar iyi baktığını hepimiz biliyoruz, hakkını verdiği bir sezon başı kampından sonra yine Fenerbahçe'nin ruhu ve en çok koşan oyuncusu o olacaktır. Ümit Özat ile kurduğu muhteşem hücum ikilisinin yanı sıra, sağdan gelen ataklarda Özat fazla içeri girdiğinde nasıl ters kademe yaptığını hatırladıkça Tuncay'ın ne kadar elzem bir isim olduğunu daha iyi anlıyorum. Santos'un da daha rahatlaması ve daha verimli oynaması için Tuncay transferi ölümcül bir önem arz ediyor. Bonservisini bedava alabilir mi, açıkçası bilmiyorum. Ama kinci Aziz Yıldırım'ın ona bonservis parası vermeyeceğini hepimiz biliyoruz. Bu yüzden transfer biraz çıkmazda ama zaten buraya ideal olanı yazıyoruz. Olup olmayacağını şartlar belirler, ben bilemem.

Bence Selçuk transferi neredeyse kesin ama diğer ikisinin, özellikle Vertonghen'in ütopik olduğunu biliyorum. Onu alamazsak, Mönchengladbach ile küme düşmemeye oynayan Brezilyalı, sol ayaklı, 28 yaşında ve 1.88 boyundaki Dante var. Güçlü, sakin, hava toplarında çok etkili ve Bundesliga terbiyesi almış bir oyuncu. Yobo'ya vereceğin 4-5 milyonla onu alabilirsin, hem Santos'la daha iyi anlaşır. Biz almasak Almanya'nın üst-orta düzeydeki takımlarından biri alır zaten. 

Hayal ettiğim kadro şöyle bir şey sonuç olarak:

Volkan

Gökhan - Lugano - Vertonghen - Santos

Topuz - Selçuk - Emre - Tuncay

Alex

Niang

Wye Oak - Civilian (2011)


İsmini, eyaletlerinin (Maryland) sembolleri arasında gösterilen 460 yıllık bir ağaçtan alan Baltimore'lu indie rock ikilisi Wye Oak, iki uzunçalar ve bir EP'den müteşekkil kısa kariyerinde, bugüne kadar hem müziksever kitlelerden hem de eleştirmenlerden pek yüz bulamamış bir grup(tu). Ama işlerin, "Civilian" ile birlikte başka bir yöne evrildiğini/evrileceğini görmek için, albümü sadece birkaç kez dinlemek yeterli. Günümüz indie rock camiasının en iyi vokalistlerinden biri olarak mimlenmesi gereken Jenn Vasner'ın şarkı sözleri, önceki işlerine nazaran sanki biraz daha keskin ve biraz daha hüzünlü. Prodüktörlüğünü bizzat kendilerinin yaptığı albüm ise genel olarak iyi kaydedilmiş ve berrak bir sound'a sahip. Gitar, davul ve (gerekli yerlerde devreye giren) keyboard ile yaratılmış, duygusal olarak güçlü, melankolik ama aynı zamanda sade ve hazmı kolay bir müzik bu. Albümün kendisi de, birkaç çalışmadan sonra beklenen çıkışını gerçekleştiren bir grubun zirve noktası. 8/10